Üçgenler ünitesi geometrinin omurgasını oluşturur ve siz bu bölümde üçgenin iç açıları toplamının her zaman yüz seksen derece olduğunu, bir dış açının komşu olmayan iki iç açının toplamına eşit olduğunu ayrıntılı biçimde görürsünüz. Kenar uzunlukları ile karşılarındaki açıların ölçüleri arasında doğrudan bir ilişki kurulur; büyük kenarın karşısında büyük açı yer alır. Üçgen eşitsizliği kuralı, verilen üç uzunluğun bir üçgen oluşturabilmesi için her birinin diğer ikisinin toplamından küçük olması gerektiğini netleştirir. Bu temel özellikler tüm sonraki teoremlerin dayanağıdır ve günlük problemlerde sıkça kullanılır.
Eşlik ve benzerlik kavramları ünitenin ikinci büyük bloğunu meydana getirir. İki üçgenin eş olması için kenar-açı-kenar, açı-kenar-açı veya kenar-kenar-kenar gibi asgari koşullardan birinin sağlanması yeterlidir. Benzerlikte ise açıların eşitliği ve kenarların orantılı olması aranır. Bir kenara paralel çizilen doğru, diğer iki kenarı orantılı parçalara ayırır; bu Thales teoreminin temelidir. Siz bu ilişkileri hem ispat hem de sayısal hesaplama düzeyinde uygulayacaksınız.
Özel çizgiler olan açıortay, kenarortay, kenar orta dikme ve yüksekliklerin kesişim noktaları ve özellikleri ayrıntılı incelenir. Açıortay teoremi, kenarları orantılı böler; kenarortaylar ağırlık merkezinde ikiye bir oranında kesişir. Kenar orta dikmeler çemberin merkezinde, yükseklikler ise üçgenin türüne göre içte, kenarda veya dışta birleşir. Dik üçgende Pisagor ve Öklid teoremleri ile dar açıların trigonometrik oranları ve birim çember ilişkisi de bu ünitenin son kısımlarını oluşturur. Alan hesapları tüm bu bilgileri birleştirir.