Dış kuvvetler, yeryüzünü şekillendiren ve enerjisini Güneş ile yerçekiminden alan süreçlerin tümüdür. İç kuvvetler yer kabuğunu yükselterek ham malzemeyi ortaya koyarken dış kuvvetler bu yüzeyi aşındırır, taşır ve biriktirir. Aşınma, taşıma ve biriktirme olarak özetlenen bu üçlü döngü; rüzgâr, su, buzul ve dalgalar aracılığıyla işler. Kavramları birbirinden ayırt etmek ünitenin ilk adımıdır.
Akarsu aşındırması, Türkiye'nin en yaygın dış kuvvet etkisidir. Akarsular vadileri oyar, kanyonlar açar; taşıdıkları malzemeyi hız kesilince biriktirir. Deltalar, alüvyal ovalar ve birikinti konileri bu biriktirme sürecinin somut ürünleridir. Çukurova, Gediz Ovası ve Bafra Deltası gibi Türkiye'ye özgü örnekleri öğrenmek, kavramı somutlaştırır ve sınav sorularında yönlendirici olur.
Rüzgâr aşındırması mantar kaya ve kum tepesi gibi şekiller üretirken buzul aşındırması sirk, hörgüç kaya ve U vadisi oluşturur. Dalga aşındırması falezler ve kıyı mağaralarıyla kendini gösterir. Kimyasal çözünme sürecinin ürünü olan karstik şekiller — lapya, dolin, uvala, polye, mağara, traverten — Türkiye'de Toroslar başta olmak üzere geniş alanlarda görülür ve sınavda sıkça sorulan bir alt başlıktır.