Bu ünite karbonun kimyasal dünyasına giriş yaparak anorganik ve organik bileşikleri net biçimde ayırt etmenizi sağlar. Organik bileşikler genellikle karbon-hidrojen bağı içerirken anorganikler bu bağı taşımaz; karbondioksit gibi istisnalar da vardır. Karbonun dört değerlik elektronu sayesinde tetrahedral bağlar kurması uzun zincirler ve halkalar oluşturur. Allotroplar elmasın sertliği, grafitin kayganlığı ve fullerenin kafes yapısı gibi özelliklerle yapı ilişkisini gösterir. Lewis formülleri bağ ve ortaklanmamış elektron çiftlerini görünür kılar.
Organik bileşiklerin yüzde bileşiminden basit ve molekül formülü hesaplamak stokiyometri bilgisiyle birleşir. Yüzde karbon, hidrojen ve oksijen verildiğinde empirik formül bulunur, mol kütlesi ile çarpılarak gerçek formüle ulaşılır. Karbon allotroplarının iletkenlik ve sertlik farkları sp3 ve sp2 hibritleşmesine dayanır. Elmas her karbonun dört komşuya bağlandığı üç boyutlu ağ, grafit ise katmanlı sp2 düzlemler içerir. Bu yapı-özellik bağı ünitenin omurgasını oluşturur ve sonraki fonksiyonel gruplara zemin hazırlar.
Kovalent türlerin Lewis yapıları oktet kuralı ve formal yük hesaplarıyla yazılır. Tek, çift ve üçlü bağlar sırasıyla sigma, bir sigma iki pi ve bir sigma iki pi orbitalleriyle açıklanır. Hibritleşme atom orbitallerinin karışımıdır; sp3 dört eşdeğer orbital, sp2 üç düzlemsel, sp doğrusal geometri verir. Molekül geometrisi merkez atomun hibrit tipi ve bağ elektron çiftleriyle belirlenir. VSEPR ile hibritleşme birlikte kullanıldığında açı tahminleri kesinleşir ve sınav sorularında sıkça bu ilişki sorulur.