Bu ünite Osmanlı padişahının mutlak yetkisini ve merkez teşkilatının işleyişini ele alır. Topkapı Sarayı yalnızca ikametgâh değil, Divan-ı Hümayun toplantılarının yapıldığı, fermanların hazırlandığı yönetim merkezidir. Enderun Mektebi devşirme kökenli gençleri eğiterek vezir, beylerbeyi ve yeniçeri ağası yetiştirir. Harem ise hanedan devamını ve protokolü sağlar. Fatih Kanunnamesi sultanın kardeş katlini meşrulaştırarak taht kavgalarını önlemeyi amaçlar. Kapıkulu ocakları doğrudan sultana bağlıdır.
Sarayın üç ana bölümü vardır: Birun dış hizmetler, Enderun iç eğitim ve yönetim, Harem özel yaşam alanıdır. Nişancı tuğra çeker, defterdar maliyeyi yönetir, kazaskerler yargı işlerini yürütür. Veziriazam sultanın mutlak vekilidir. Merkezî otoriteyi güçlendirmek için tımar sisteminin denetimi, müsadere ve kul sistemi kullanılır. Padişahın sefere çıkması veya çıkmaması Divan kararlarını etkiler. Bu yapı 15-16. yüzyılda klasik dönem özelliklerini yansıtır.
Temel kavramlar arasında saltanat, hilafet, şeriat ve örfî hukuk dengesi yer alır. Kanunî Sultan Süleyman döneminde Divan toplantıları daha düzenli hale gelir. Topkapı Sarayı İstanbul’un kültürel hayatını da şekillendirir; şairler, hattatlar ve musikişinaslar burada yetişir. Öğrenciler bu kavramları ezberlemek yerine işlevleriyle ilişkilendirmelidir. Ünite, Osmanlı’nın nasıl güçlü bir merkezî devlet kurduğunu somut örneklerle gösterir.