Atom ve Periyodik Sistem ünitesi maddenin yapı taşını tarihsel modellerle açıklar. Dalton atomu bölünmez küre kabul ederken Thomson elektronları pozitif hamura gömülü düşünür. Rutherford alfa saçılmasıyla çekirdeği keşfeder, Bohr ise elektronları belirli yörüngelere yerleştirir. Proton pozitif ve çekirdekte, elektron negatif ve yörüngede, nötron yüksüz ve çekirdektedir. Kütleleri proton ve nötron yaklaşık eşit, elektron çok küçüktür. Bu karşılaştırmalar atomun iç yapısını netleştirir ve sonraki sınıflandırmaya zemin hazırlar.
Elementlerin periyodik sistemdeki yerleşimi atom numarasına yani proton sayısına dayanır. Aynı periyotta soldan sağa proton artar, aynı grupta yukarıdan aşağıya elektron katmanı çoğalır. Metaller sol tarafta, ametaller sağda, yarı metaller ara bölgede toplanır. Soy gazlar en sağdaki grupta kararlı oktet yapısı gösterir. Alkali metaller birinci grupta tek değerlik elektronuyla reaktiftir. Bu yerleşim esasları elementlerin benzer özelliklerini tahmin etmenizi sağlar ve tabloyu ezberlemek yerine mantıkla okumanızı öğretir.
Periyodik özellikler atom yarıçapı, iyonlaşma enerjisi, elektron ilgisi ve elektronegatiflik olarak değişir. Periyotta soldan sağa yarıçap küçülür çünkü çekirdek çekimi artar. Grupta aşağı inildikçe katman sayısı arttığı için yarıçap büyür. İyonlaşma enerjisi periyotta artar, grupta azalır. Bu eğilimler elementlerin reaktivitesini ve bağ yapma eğilimini açıklar. Ünite bu dört özelliğin grafiksel değişimini yorumlamanızı bekler ve günlük örneklerle pekiştirir.