Polinomlar ünitesi, bir değişkenli ifadelerin kuvvetlere göre düzenlenmiş toplamını merkeze alır. Siz bir polinomu a_n x^n + ... + a_0 biçiminde görürsünüz; n derecesi, a_n başkatsayısıdır. Sabit polinomlar, sıfır polinomu ve birim polinom gibi özel durumlar ayrılır. Katsayılar gerçek sayılardan seçilir, böylece işlemler kapalı kalır. Bu yapı, sonraki çarpanlara ayırma ve rasyonel ifadeler için zemin hazırlar. Derece karşılaştırması ve eşitlik tanımı ilk adımlardır.
Toplama ve çıkarma, aynı dereceli terimlerin katsayılarının birleştirilmesiyle yapılır. Çarpma ise dağılma özelliğiyle her terimin diğerleriyle çarpılması sonucu yeni dereceler üretir. Bölmede ise bölünenin derecesi böleninkinden büyük veya eşit olmalıdır; bölüm ve kalan elde edilir, kalanın derecesi böleninkinden küçüktür. Siz bu işlemleri hem cebirsel hem sayısal değerlerle pratik edersiniz. Özellikle (x-a) ile bölme, kök kavramına köprü kurar. İşlem sırası ve parantez kullanımı hataları önler.
Polinom eşitliği, tüm katsayıların karşılıklı eşit olması demektir. Sıfır polinomunun her x için sıfır vermesi, özdeşlik kontrolünde kullanılır. Siz bir polinomu başka bir değişkene göre yeniden yazabilir, örneğin x yerine 2t koyarak dönüştürebilirsiniz. Bu esneklik, sonraki ünitelerde fonksiyon grafikleri ve denklem çözümlerinde işinize yarar. Temel kavramları netleştirmek, AYT’deki 11 polinom sorusunun temelini oluşturur. Düzenli not tutmak kavramları kalıcı kılar.