Bu ünite, bir olayın kaç farklı biçimde gerçekleşebileceğini sistematik olarak saymayı ve ardından bu sayıların olasılığa nasıl dönüştüğünü öğretir. Toplama kuralı, birbirini dışlayan yolların sayılarını birleştirirken çarpma kuralı ardışık bağımsız seçimleri çarpar. Siz bu iki kuralı net ayırt ettiğinizde karmaşık günlük senaryoları bile küçük parçalara bölebilirsiniz. Örnek uzayın eleman sayısı da aynı mantıkla kurulur.
Permütasyon, n farklı nesneden r tanesinin sıralı dizilişlerinin sayısını verir; formül n! / (n-r)! şeklindedir. Tekrarlı permütasyonda aynı tür nesneler paydada kendi faktöriyelleriyle bölünür. Kombinasyon ise sıranın önemini kaldırır ve C(n,r) = n! / (r!(n-r)!) ile hesaplanır. Pascal üçgeni bu kombinasyon sayılarını satır satır üretir ve binom katsayılarıyla birebir örtüşür.
Binom açılımı (x+y)^n ifadesini C(n,k) x^{n-k} y^k terimlerinin toplamı olarak yazar. Olasılık kısmında deney, çıktı, örnek uzay, olay, tümleyen, kesin ve imkânsız olay ile ayrık-ayrık olmayan olaylar tanımlanır. Klasik olasılık, uygun çıktı sayısının örnek uzayın eleman sayısına oranıdır. Siz bu tanımları ezberlemek yerine her birini somut bir zar veya kart örneğiyle bağlarsanız kavramlar kalıcı olur.