Bu ünite sizlere Batı edebiyatında doğan ve Türk edebiyatına yansıyan on iki edebî akımı tanıtır. Klasisizm akıl ve ölçüye, romantizm duygu ve hayale, realizm gerçeğe, natüralizm determinizme dayanır. Parnasizm biçim güzelliğini, sembolizm simge ve müziği, empresyonizm izlenimi, ekspresyonizm iç patlamayı, sürrealizm bilinçaltını, egzistansiyalizm varoluşu, fütürizm hızı, dadaizm saçmalığı öne çıkarır. Her akımın temel ilkesi netleşir.
Klasisizmde Boileau kuralları belirler, Racine ve Molière sahneyi doldurur; Türk tarafında Şinasi ve Namık Kemal ölçülü dil kullanır. Romantizmde Hugo ve Lamartine, bizde Namık Kemal ile Abdülhak Hamit öne çıkar. Realizmde Balzac ve Flaubert, bizde Recaizade Mahmut Ekrem ve Halit Ziya görülür. Natüralizmde Zola, bizde Hüseyin Rahmi ve Nabizade Nazım yer alır. Parnasizmde Gautier ve Leconte de Lisle, bizde Tevfik Fikret biçimciliği sürdürür.
Sembolizmde Baudelaire, Mallarmé ve Verlaine; bizde Cenap Şahabettin ve Ahmet Haşim simgeyi işler. Empresyonizm izlenimci bakışı, ekspresyonizm Alman sahnesini, sürrealizm Breton’u, egzistansiyalizm Sartre ve Camus’yu, fütürizm Marinetti’yi, dadaizm Tzara’yı işaret eder. Türk edebiyatında bu son akımların izi daha sınırlıdır; ancak ilkeleri AYT’de soru olarak gelir. Ünite bu ayrımları kalıcı hâle getirir.