Maarif programına göre yazılan 9. sınıf biyoloji kitabında Yaşam teması iki büyük adımda ilerliyor. İlk adım, Yaşam Bilimi: Biyoloji başlığı altında biyolojinin ne olduğunu, bilimin nasıl çalıştığını ve canlıyı cansızdan ayıran özellikleri anlatıyor. İkinci adım, Temel Bileşenler başlığıyla canlıların hangi moleküllerden yapıldığına iniyor: su ve mineraller, ardından karbohidrat, lipit, protein, enzim, nükleik asit ve vitaminler. Tema, besinlerde organik molekül arayan bir ayıraç deneyi ve pH ile sıcaklığın enzim aktivitesine etkisini ölçen bir deneyle kapanıyor. Yani bu ünite hem kavram hem de deney tasarlama becerisi istiyor.
Temanın ilk bölümü biyolojinin önemini ve tarihindeki dönüm noktalarını işliyor. Mikroorganizmaların hastalıktaki rolünü öne süren Akşemseddin, mikroskobun gelişimi, hücre teorisi, Mendel'in kalıtım çalışmaları, penisilin, DNA'nın çift sarmal yapısı, rekombinant DNA, PCR, klonlama, insan genom projesi, CRISPR ve mRNA aşıları kitabın seçtiği kilometre taşları. Burada tarih ezberinden çok her buluşun hangi soruna çözüm getirdiğini söyleyebilmen önemli. Ardından bilimin doğası geliyor: bilimsel bilgi değişebilir, kültürden etkilenir, gözlem ve çıkarıma dayanır, tamamen nesnel değildir ve evrensel tek bir bilimsel yöntem yoktur. Kitap ayrıca teori ile kanun arasında bir basamak ilişkisi olmadığını, kanunun nasıl, teorinin neden sorusuna yanıt aradığını vurguluyor. Bilimsel yöntem basamakları gözlem, problem belirleme, veri toplama, hipotez, hipoteze dayalı tahmin, deney tasarlama ve analizle sonuç çıkarma olarak sıralanıyor; bağımsız değişken, bağımlı değişken ve kontrol grubu kavramları da bu bölümde oturuyor. Bilim etiği bölümü ise veri uydurma, sonuç değiştirme, kaynak göstermeme ve katkısı olmayan kişiyi yazar yapma gibi etik dışı davranışları tartışmaya açıyor.
Canlıların ortak özellikleri bölümünde hücresel yapı, organizasyon, beslenme, enerji üretimi ve tüketimi, metabolizma, boşaltım, büyüme ve gelişme, üreme, uyarılara tepki ve homeostazi tek tek anlatılıyor; varyasyon ve adaptasyon da karakteristik özellikler olarak ekleniyor. Organizasyon atomdan moleküle, organelden hücreye, dokudan organa, sisteme ve organizmaya uzanan bir merdivendir. Beslenmede ototrof, heterotrof ve öglena gibi ikisini birden yapabilen canlılar ayrılıyor. Metabolizma ise yapım (anabolizma) ve yıkım (katabolizma) olarak ikiye bölünüyor. Bölüm, canlı ile cansız arasında kalan virüslerin neden iki gruba da tam oturmadığını tartışarak bitiyor.
Temel Bileşenler kısmında önce inorganik moleküller var. Su, polar yapısı sayesinde iyi bir çözücüdür; adezyon, kohezyon, yüzey gerilimi ve yüksek ısı kapasitesi gibi özellikleri canlılık için hayatidir. Buzun sudan daha az yoğun olması su altındaki yaşamı korur. Mineraller canlının üretemeyip dışarıdan aldığı, kemik, kas, sinir ve su dengesi gibi işlerde görev yapan maddelerdir. Organik moleküller tarafında monomerlerin dehidrasyonla birleşip polimer oluşturması, polimerlerin hidrolizle parçalanması ana fikirdir. Karbohidratlar monosakkarit, disakkarit ve polisakkarit olarak; lipitler yağ asidi, trigliserit, fosfolipit ve steroit olarak inceleniyor. Proteinlerde amino asit, peptit bağı, denatürasyon ve renatürasyon; enzimlerde aktif bölge, anahtar-kilit ve indüklenmiş uyum modelleri, apoenzim, kofaktör, koenzim, aktivasyon enerjisi ve geri bildirim baskılaması karşına çıkıyor. Nükleik asitlerde nükleotidin üç parçası, pürin ve pirimidin bazları, DNA ile RNA farkları ve komplementer baz eşleşmesi yer alıyor. Vitaminler de yağda çözünen (A, D, E, K) ve suda çözünen (B grubu, C) diye ikiye ayrılıyor.