Maarif programındaki 11. sınıf biyoloji kitabının ikinci teması Homeostazi, iki bölümden oluşur: Homeostazi ve Canlılar İçin Önemi ile Homeostatik Süreçlerin Bozulması. Temanın sorusu basittir: dış ortam sürekli değişirken vücut sıcaklığı, su ve iyon miktarı, kan şekeri, pH ve kan basıncı nasıl dar bir aralıkta tutulur? Kitap bu soruyu önce farklı canlılarla açar. Tatlı suda yaşayan paramesyum hücresine giren fazla suyu kontraktil kofulla dışarı atar. Balığın solungaçları yalnızca gaz değişimi yapmaz; tatlı su balıkları iyonları aktif olarak içeri alır, deniz balıkları fazla tuzu aktif taşımayla dışarı atar ve amonyak doğrudan suya verilir. Bitkiler stomaları açıp kapayarak ve kütikula tabakasıyla su kaybını sınırlar; kaktüste dikene dönüşmüş yapraklar terleme yüzeyini azaltır. Kuşların tüylerini kabartması ve köpeklerin dil çıkarıp hızlı soluması da sıcaklık dengesinin örnekleridir.
Homeostatik süreçler başlığında kitap altı denge alanı sayar: su ve elektrolit dengesi, metabolizma ve enerji dengesi, vücut ağırlığının kontrolü, toksinlerin uzaklaştırılması, vücut sıcaklığının kontrolü ve kan basıncının kontrolü. Kan plazmasında su azalınca hipotalamustaki reseptörler bunu algılar ve ADH böbreklerde suyun geri emilimini artırır. Enerji ihtiyacı bazal metabolizma, fiziksel etkinlik ve besinlerin sindirilip işlenmesi için harcanan enerjiden (termik etki) oluşur; alınan enerji harcanandan fazlaysa pozitif, azsa negatif enerji dengesi oluşur. Toksinleri karaciğer, böbrekler, akciğerler, deri ve bağırsak birlikte uzaklaştırır; karaciğer amonyağı daha az zararlı üreye çevirir. Vücut sıcaklığını hipotalamustaki ısı düzenleme merkezi yönetir. Kan basıncı ise kalbin pompaladığı kan miktarına, atardamarların çapı ve esnekliğine ve toplam kan hacmine bağlıdır.
Ardından geri bildirim gelir. Pozitif geri bildirimde etki kendini büyütür ve bir süreç tamamlanana kadar sürer: pıhtılaşma, doğumda oksitosinin rahim kasılmalarını artırması ve emzirme sırasında süt salgısının sürmesi kitaptaki örneklerdir. Negatif geri bildirimde ise sonuç, onu başlatan değişikliği azaltır ve değer normale döner: kanda CO₂ artıp pH düşünce solunum hızlanır; onikiparmak bağırsağında pH düşünce pankreastan bikarbonat salgılanır; tiroksin ve kortizol arttıkça hipofizden TSH ve ACTH salgısı azalır.
Sistemler bölümünde önce sinir sistemi işlenir: hipotalamus değişikliği algılayıp yanıt başlatır, pons ve omurilik soğanı solunum, kalp atımı ve kan basıncı gibi hayati refleksleri yönetir. Endokrin sistemde hipofizin ön ve arka lobu (STH, TSH, ACTH, FSH, LH, prolaktin, MSH; arka lobdan salınan ADH ve oksitosin), tiroid (tiroksin, kalsitonin), paratiroid (parathormon), pankreas (insülin, glukagon), böbrek üstü bezinin kabuğu (aldosteron, kortizol, eşey hormonları) ve özü (adrenalin, noradrenalin), eşeysel bezler, mide-bağırsak sistemi ve yağ dokusu yer alır. Dolaşım sisteminde kalbin üç tabakası, damar çeşitleri, kanın bileşenleri, Starling hipotezi ve lenf sistemi; solunum sisteminde dış ve iç solunum, solunum yüzeylerinin ortak özellikleri, alveol ve sürfektan, pH dengesi ve solunumun omurilik soğanı ile pons tarafından ayarlanması; boşaltım sisteminde böbreğin yapısı, nefron, süzülme, geri emilim ve salgılama anlatılır. Sistemlerin eş güdümü termoregülasyon ve kan basıncı üzerinden gösterilir.
Temanın son bölümü dengenin bozulduğu durumlardır. Tip 1 diyabette pankreas yeterli insülin üretemez; tip 2 diyabette insülin vardır ama hücreler ona yanıt vermez (insülin direnci). Diabetes insipidusta ADH yetersizdir ya da böbrekteki hedef hücreler ADH'ye yanıt vermez; sonuç aşırı idrar, artan ozmotik basınç ve şiddetli susuzluktur. Kan basıncı bozukluklarında hipotansiyon (genellikle 90/60 mmHg altı) ve hipertansiyon (iki ayrı günde yapılan ölçümlerde büyük tansiyonun 140 ya da küçük tansiyonun 90 mmHg ve üzerinde olması), obezitede ise vücut kitle indeksi (kilo bölü boyun karesi) işlenir. Bölüm, dengeli beslenme, egzersiz, uyku, stres yönetimi ve düzenli kontrol gibi korunma yollarıyla kapanır.