Maarif programına göre yazılan 11. sınıf fizik kitabının ikinci teması dört alt başlıktan oluşuyor: elektriksel kuvvet ve elektriksel alan, manyetizma, elektromanyetik indüksiyon ve transformatörler. Tema, durgun yüklerin birbirine uyguladığı kuvvetle başlayıp hareketli yüklerin, yani akımın oluşturduğu manyetik alana; oradan da değişen manyetik alanın akım ürettiği indüksiyona ve şebeke elektriğinin taşınmasına uzanan tek bir hikaye anlatıyor. Bu hikayeyi akılda tutarsan konular birbirinden kopuk formüller yığını gibi görünmez.
İlk alt başlıkta Coulomb yasası işleniyor: iki noktasal yük arasındaki elektriksel kuvvet F = k·q1·q2/d² ile verilir. Kuvvet yük miktarlarının çarpımıyla doğru, aradaki uzaklığın karesiyle ters orantılıdır ve aynı cins yükler birbirini iter, zıt cins yükler çeker. k, ortama bağlı Coulomb sabitidir; boşluk ve hava için yaklaşık 9·10⁹ N·m²/C² alınır. Birden fazla yük varsa bir yüke etki eden bileşke kuvvet, her yükün ayrı ayrı uyguladığı kuvvetlerin vektörel toplamıdır. Ardından elektriksel alan geliyor: bir noktaya konan pozitif test yüküne etki eden kuvvetin yük miktarına oranı, yani E = F/q0 = k·q/d². Birimi N/C ya da V/m'dir. Alan pozitif yükten dışa, negatif yüke doğru yönelir; alan çizgilerinin sık olduğu yerde alan güçlüdür.
Bu alt başlığın son parçası Faraday kafesi. İletken bir cisimdeki fazla yükler birbirini iterek en dış yüzeye dağılır ve ideal durumda iletkenin iç bölgesinde elektriksel alan sıfır olur. Kapalı iletken bir kabuk, içindeki bölgeyi dışarıdaki elektriksel etkilerden korur; yıldırım çarpan uçaktaki yolcuların zarar görmemesi ya da asansörde telefonun çekmemesi bu ilkeyle açıklanır. Kitap, sivri uçlu iletkenlerde yükün uç kısımlarda daha yoğun toplandığını da vurguluyor.
Manyetizma alt başlığı mıknatısların kutupları, manyetik alan çizgileri ve Dünya'nın manyetik alanıyla başlıyor. Alan çizgileri mıknatısın dışında N kutbundan S kutbuna yönelir, pusula iğnesi bu çizgiler boyunca hizalanır. Ardından akım geçen düz telin çevresinde oluşan çember biçimli manyetik alan geliyor; büyüklüğü B = 2K·i/d ile verilir, yani akımla doğru, telden uzaklıkla ters orantılıdır. Yön sağ el kuralıyla bulunur: başparmak akımı gösterirken kıvrılan dört parmak alanın dolanım yönünü verir. Akım makarasının içinde oluşan manyetik alan ise yaklaşık düzgündür ve B = 4πK·i·N/L ile verilir; burada belirleyici olan birim uzunluktaki sarım sayısı N/L ve akım şiddetidir. Makaranın içine demir çekirdek konunca elektromıknatıs elde edilir; akım kesilince mıknatıslık kaybolur, akım değiştirilince alanın büyüklüğü ayarlanır.
Manyetizmanın ikinci yarısı manyetik kuvvet. Manyetik alana giren yüklü parçacığa F = q·v·B·sinθ, alandaki akım taşıyan tele F = B·i·L·sinθ büyüklüğünde kuvvet etki eder; θ, hız ya da akım ile alan arasındaki açıdır. Akım alana paralelse kuvvet sıfır, dikse en büyüktür. Kuvvetin yönü yine sağ el kuralıyla bulunur. Manyetik alandaki akım geçen dikdörtgen çerçevenin karşılıklı kenarlarına etki eden zıt yönlü kuvvetler çerçeveyi döndürür; elektrik motorunun çalışma ilkesi budur.
Üçüncü alt başlık manyetik akı ve indüksiyon. Manyetik akı Φ = B·A·cosθ ile tanımlanır, birimi weber'dir; θ manyetik alan ile yüzeyin normali arasındaki açıdır. Akı değiştiğinde iletken halkada indüksiyon gerilimi oluşur: ε = −N·ΔΦ/Δt (Faraday yasası). Eksi işareti Lenz yasasını anlatır: indüksiyon akımı, kendisini oluşturan akı değişimine karşı koyacak yöndedir. İndüksiyon akımının büyüklüğü Ohm yasasıyla, i = ε/R ile bulunur. Manyetik alanda sabit hızla dönen bir çerçevede akı sürekli değiştiği için yönü ve büyüklüğü periyodik olarak değişen alternatif akım oluşur. Alternatif akımda etkin değer, aynı dirençte aynı sürede aynı ısıyı açığa çıkaran doğru akım değeridir ve Vmax = Vetkin·√2 ile maksimum değere bağlanır. Son alt başlıkta transformatörler, birincil ve ikincil sargıların sarım sayıları oranında alternatif gerilimi yükseltip alçaltan araçlar olarak işleniyor.