10. sınıf Maarif kimya kitabının son ünitesi Sürdürülebilirlik, tek bir bölüm altında toplanıyor: yeşil kimya, çevresel ve ekolojik sürdürülebilirlik. Bölüm iki parçadan oluşuyor. İlki makro ve mikro ölçekli deneyleri karşılaştırarak bir kimya deneyinin çevreye bedelini ölçmeyi öğretiyor. İkincisi atmosferde gerçekleşen tepkimeleri ve bunların yol açtığı küresel sorunları, yani hava kirliliğini, ozon azalımını, asit yağmurlarını, sera etkisini ve küresel ısınmayı ele alıyor. 9. sınıfta aynı adlı temada nanoparçacıklar ve yeşil kimyanın atık önleme ilkesi öne çıkıyordu; 10. sınıfta odak, Etkileşim ünitesinde öğrendiğin tepkimelerin ve hesapların çevresel sonuçlarına kayıyor.
Sürdürülebilirlik, bugünün ihtiyaçlarını gelecek kuşakların ihtiyaçlarını tehlikeye atmadan karşılamak demektir. Yeşil kimya ise tehlikeli maddelerin kullanımını ve oluşumunu azaltacak ürün ve süreç tasarlama yaklaşımıdır. Kitap yeşil kimyanın on iki ilkesini listeliyor; bunlar arasında atığı baştan önlemek, atom ekonomisini yüksek tutmak, daha güvenli kimyasallar ve çözücüler seçmek, enerjiyi verimli kullanmak, yenilenebilir ham madde kullanmak, katalizden yararlanmak, doğada bozunabilen ürünler tasarlamak ve kazaları önleyecek güvenli kimyayı tercih etmek bulunuyor. Bu ilkeleri ezberlemekten çok, bir süreci okuyup hangi ilkeye uyduğunu ya da hangisini çiğnediğini söyleyebilmek önemli.
Makro ölçekli deneyde fazla miktarda kimyasal kullanılır, mikro ölçekli deneyde aynı tepkime çok küçük miktarlarla, örneğin kuyu plakalarda damlalarla yapılır. Kitap aynı asit-baz ve redoks tepkimelerini iki ölçekte yaptırıp kullanılan kimyasal miktarını, harcanan suyu ve oluşan atığı karşılaştırmanı istiyor. Mikro ölçek daha az atık, daha az su, daha düşük maliyet ve daha güvenli bir çalışma ortamı sağlar; gözlenen kimyasal değişim ise aynıdır.
Atom ekonomisi, tepkimeye giren atomların ne kadarının istenen ürünün içinde yer aldığını anlatır. Tüm atomlar istenen üründe toplanıyorsa atom ekonomisi en yüksektir; yan ürün çoğaldıkça düşer. Su ayak izi, bir ürünün ya da hizmetin üretiminde harcanan toplam tatlı suyun göstergesidir ve üç renge ayrılır: mavi su musluktan ve kaynaklardan kullanılan tatlı su, yeşil su tarımda kullanılan yağmur suyu, gri su ise kirliliği seyreltmek için gereken tatlı sudur. Karbon ayak izi bir kişinin, kurumun ya da ülkenin faaliyetleri sonucunda atmosfere saldığı toplam sera gazı miktarıdır; emisyon ayak izi de aynı mantıkla salınan kirletici gazların toplamını anlatır.
Atmosfer tarafında dört sorun var. Hava kirliliği, kükürt dioksit, azot oksitler, karbon monoksit ve partikül madde gibi maddelerin normalden fazla birikmesidir ve doğal ya da insan kaynaklı olabilir. Ozon azalımında CFC'ler ve bazı bromlu bileşikler güneş ışığıyla parçalanıp klor ve brom radikalleri oluşturur; tek bir radikal zincirleme tepkimelerle çok sayıda ozon molekülünü yok edebilir. Asit yağmurunda kükürt ve azot oksitleri su ile asit oluşturur; doğal yağmurun pH'ı yaklaşık 5,6'dır ve bunun altındaki yağışlar asit yağmuru sayılır. Sera etkisinde ise CO₂, CH₄, azot oksitler, CFC'ler ve su buharı Dünya'nın yaydığı kızılötesi ışının bir kısmını tutar; bu etkinin artması küresel ısınmaya yol açar.