11. sınıf Maarif kitabında bu tema baştan sona su üzerine kurulu ve iki alt başlıktan oluşuyor: su kaynaklarının sınıflandırılması ile Türkiye'deki su kaynaklarının çevresel, ekonomik, politik ve sosyokültürel etkileri. Anahtar kavramlar da bunu gösteriyor: su kaynağı, iç sular, kara suları, kıta sahanlığı, münhasır ekonomik bölge, deniz yetki alanı, deniz hukuku, Mavi Vatan, sınıraşan ve sınır oluşturan sular, stratejik su yönetimi, su kültürü, tasarruf ve sürdürülebilirlik. Tema, Fırat ve Dicle'nin Mezopotamya'da yerleşik hayatı başlatan rolünden bugünkü sulama, enerji ve ulaşım kullanımına uzanan bir girişle açılıyor.
İlk alt başlıkta su döngüsü (buharlaşma, terleme, yoğuşma, yağış, sızma, yüzeysel akış) ve tüm suların oluşturduğu hidrosfer hatırlatılıyor; suyun mekânsal özelliklerini inceleyen dalın hidrografya olduğu vurgulanıyor. Ardından kaynaklar tek tek ele alınıyor. Yer üstü sularında okyanuslar ve denizler var: beş okyanus, kıta içine sokulan iç denizler (Karadeniz, Akdeniz) ve kıta kenarındaki kenar denizler (Japon Denizi, Karayip Denizi). Denizlerin tuzluluğu ve sıcaklığı enleme, buharlaşmaya ve akarsuların getirdiği tatlı suya göre değişir; Gulf Stream sıcak akıntısı ile Labrador soğuk akıntısı aynı enlemdeki kıyılarda farklı sıcaklık yaratır. Göller oluşumlarına göre yerlikaya (tektonik, volkanik, buzul, karstik, meteorit), set (lav, heyelan, alüvyal, kıyı, moren, traverten ve yapay set gibi) ve relikt göller olarak; sularına göre tatlı, tuzlu, sodalı ve acı olarak ayrılıyor. Gideğeni (göl ayağı) olan Beyşehir ve Eğirdir tatlı, dışa akışı olmayan Tuz Gölü tuzludur.
Akarsular bölümünde kaynak, ağız, yukarı ve aşağı çığır, havza, su bölümü çizgisi, açık ve kapalı havza, debi (akım) ve rejim kavramları geliyor. Amazon ve Kongo düzenli, Ganj ve Mekong düzensiz rejim örneği. Ardından politik açıdan çok önemli iki kavram: sınıraşan sular (bir ülkede doğup başka ülkelere geçen; Türkiye'de Fırat, Dicle, Kura, Aras, Çoruh, Meriç, Asi) ve sınır oluşturan sular (iki ülke arasında doğal sınır çizen; Meriç, Aras, Arpaçay). Türkiye akarsularının genel özellikleri de kısa bir listeyle veriliyor: boyları kısa, akış hızları yüksek, debileri düşük, rejimleri düzensiz, denge profiline ulaşmamış, hidroelektrik potansiyeli yüksek ve yük gemisi ulaşımına elverişsiz. Sonra en büyük tatlı su deposu olan buzullar (Antarktika, Grönland, Alpler, And Dağları, Himalayalar), Ramsar Sözleşmesi'yle tanımlanan sulak alanlar ve bataklıklar, akifer, kaynak türleri (karstik ya da voklüz, artezyen, yamaç, fay, gayzer) ve yer altı suyunun göl ile akarsuyu beslemesi işleniyor. Çad Gölü'nün küçülmesi tatlı suyun sınırlılığının insan hayatına etkisini gösteren vaka.
İkinci alt başlık Türkiye'ye dönüyor. Su çeşitliliğinde konum, topoğrafya ve iklim etkili; suyun en yoğun kullanıldığı sektör tarım ve verimsiz sulama su kıtlığı riskini büyütüyor; sanayi, enerji, nüfus artışı ve plansız kentleşme de kaynak üzerinde baskı kuruyor. Deniz yetki alanları iç sular, kara suları, bitişik bölge, kıta sahanlığı ve münhasır ekonomik bölge olarak tanıtılıyor. Kara suları egemenlik alanıdır; Türkiye'de Karadeniz ve Akdeniz'de 12, Ege'de 6 deniz mili genişliğindedir. Kıta sahanlığında doğal kaynakları keşif ve kullanım, münhasır ekonomik bölgede canlı ve cansız kaynakları araştırma ve yönetme hakkı vardır. Mavi Vatan bu hak ve çıkarları korumayı amaçlayan doktrindir. Son olarak stratejik su yönetimi, sürdürülebilirlik ilkesi, su kültürü ve tasarruf bilinci anlatılıyor; ölçme bölümünde GAP, Eğirdir Gölü'ndeki sorunlar, Nil ve Fırat-Dicle üzerinden sınıraşan su tartışmaları öne çıkıyor.