Dünden Bugüne üçüncü temadır. Destan doğal ve yapma olarak ikiye ayrılır; oluşum aşamaları doğuş, yayılma ve derlemedir. İslamiyet öncesi Türk destanları arasında Yaratılış, Alp Er Tunga, Şu, Oğuz Kağan, Attila, Bozkurt, Ergenekon; İslamiyet sonrası Satuk Buğra Han, Manas, Battal Gazi, Danişmend Gazi, Köroğlu kitapta anılır. Ana metin Oğuz Kağan Destanı’dır. Anlatmaya bağlı metnin yapı unsurları olay örgüsü, şahıs kadrosu, mekân, zaman, anlatıcı ve bakış açısı (kahraman, gözlemci, ilahi/hâkim) bu temada yoğunlaşır.
Mesnevi aa/bb/cc kafiyeli beyitlerle uzun anlatıdır; aruzla yazılır. Harnâme (Şeyhî) hiciv örneğidir: eşek kahramanı üzerinden toplumsal yergi kurulur. Fabl kahramanları genellikle hayvan, amacı öğüt, yapısı serim-düğüm-çözüm-öğüttür; çoğu manzumdur. Fablı mesneviden ayıran öğüt kapanışı ve alegorik hayvan kadrosudur. Gerçeklik-kurmaca ilişkisi destan ve fabl üzerinde sorgulanır.
Türk destanları bilgi görseli doğal/yapma ayrımını pekiştirir. Tiyatro tarihi, roman tekniği ve modern öğretici türler bu temada yoktur. Oğuz Kağan’da kahramanlık, kut, yön ve milletin birliği motifleri yapı unsurlarıyla birlikte okunur; tam destan metni kopyalanmaz. Harnâme’de eşeğin yüksek mertebeye özenmesi hicvin toplumsal hedefidir. Fabl dinleme/izleme metnidir; öğüt cümlesi türün imzasıdır.