Kelimelerin Ritmi ikinci temadır. Türk şiirinin üç geleneği anonim halk şiiri, dinî-tasavvufi (âşık/tekke) şiir ve divan şiiridir. Divan şiirinde beyit, mısra, matla, makta, beytülgazel, mahlas beyti, mazmun, aruz ve redif temel terimlerdir. Gazel 5-15 beyit, aa / ba / ca kafiye düzenidir. Kaside, mesnevi (aa/bb/cc), murabba, şarkı, rubai, tuyuğ ve mersiye bu temada nazım biçimi olarak öğretilir; halk tarafından mâni, ilahi, koşma ve semai yan yana konur.
Saf (öz) şiir anlayışında estetik zevk, ahenk, imge, çağrışım, iç konuşma ve söyleyici öne çıkar. Kitaptaki örnek metin telifli olabilir; soruda eser-yazar bilgisi serbest, dize alıntısı yasaktır. Anlatım biçimleri açıklayıcı, tartışmacı, öyküleyici, betimleyicidir. Düşünceyi geliştirme yolları tanımlama, örneklendirme, karşılaştırma, tanık gösterme ve sayısal veridir. Söyleşi (sohbet) öğretici bir türdür; edebî metin ile öğretici metin farkı, açık ve örtük ileti bu temada dinleme/izleme metni üzerinden işlenir.
1. temadaki kafiye-ölçü bilgisi burada gazel ve nazım biçimlerine uygulanır. Servetifünun, Fecriati, Garip ve edebî akımlar bu temanın ünitesi değildir; dönem adı 4. temada tarih şeridi kadar geçer. Kitap gazeli yüzyıllara yayılan örneklerle (Necâtî ve kamuya mal olmuş divan şairleri) gösterir; soruda dize gerekiyorsa özgün veya 70+ yıl önce ölmüş şairden kısa parça yazılır. Su Kasîdesi tür bilgisi ve kaside-gazel ayrımı için anılır, Fuzûlî’nin tam kasidesi kopyalanmaz.