10. sınıf Maarif coğrafya kitabında Bölgeler, Ülkeler ve Küresel Bağlantılar ünitesi tek bir alt başlıktan oluşuyor: Türk kültürünün mekânsal özellikleri. Ünitenin anahtar kavramları kültür ocağı, kültürel miras, Türkistan, Türk dünyası ve Türk kültürü. Aynı adı taşıyan 9. sınıf ünitesi bölge belirleme kriterlerini, bölge türlerini ve bölge sınırlarının nasıl değiştiğini anlatıyordu. 10. sınıfta bölge kavramı somut bir örneğe uygulanıyor: Türk kültürünün doğduğu yer, göçlerle yayıldığı alan ve bugün ortak değerlerle birbirine bağlı geniş bir kültür bölgesi olarak Türk dünyası.
İlk konu Türk kültürünün ocağıdır. Bir kültürün doğduğu ve oradan yayıldığı yere kültür ocağı denir. Saka, Hun, Göktürk ve Uygur gibi ilk Türk devletlerinin Altay Dağları çevresinde kurulup genişlediği düşünüldüğünde Türklerin ilk ana yurdu Orta Asya'dır ve bu bölge Türkistan ya da Türkeli diye de anılır. Kitap ana yurdun sınırlarını da veriyor: merkezde Altay Dağları, doğuda Kingan Dağları, kuzeyde Sibirya ormanları, güneyde Amu Derya, Hindikuş ve Altın dağları, batıda Ural Dağları ve Hazar Denizi.
İkinci konu göçlerdir. Türkistan'ın giderek kuraklaşması, otlak ve kaynak yetersizliği, artan nüfus, boylar arası çatışmalar ve Çin ile Moğollarla yaşanan mücadeleler kitlesel göçlere yol açtı. Türkler ilk dönemde yaşam tarzlarını sürdürebilmek için bozkıra benzeyen, geniş otlaklı alanları seçtiler: Karadeniz'in kuzeyindeki bozkırlar ve Macaristan ovaları gibi. Kitap üç büyük göç dalgasını öne çıkarıyor: Sakaların Karadeniz'in kuzeyine ve oradan Kafkasya ile Anadolu'ya yayılması, Hunların Doğu Avrupa'ya yönelmesiyle başlayan Kavimler Göçü ve Oğuzların Hazar'ın güneyinden İran, Kafkasya, Mezopotamya ve Anadolu'ya gelişi. Bu göçlerle oluşan, Türklerin geçmişte ya da bugün yaşadığı ve kültürlerinin sürdüğü Avrasya bölgelerine Türk dünyası denir; kavram yalnız siyasi sınırları değil etnik, tarihî ve kültürel bağları da kapsar.
Üçüncü konu Türk kültürünün iki dönemidir. Konargöçer Türk kültürü sert karasal iklimli Orta Asya bozkırında doğdu: kışlak ve yaylak arasında hayvan sürüleriyle göç, keçe çadır, at ve koyun, maden işlemeciliği, eyer ve üzengi, Gök Tanrı inancı, kurgan ve balbal, oguş, urug, boy ve budun diye büyüyen toplum yapısı, boy işareti tamga, on iki hayvanlı takvim ve Nevruz, renklerle yön adlandırma. Türk-İslam kültürü ise 9. yüzyıldan itibaren İslamiyet'in kabulü ve Maveraünnehir, Horasan gibi tarıma elverişli bölgelerde yerleşik hayata geçişle oluştu; Hoca Ahmet Yesevi, külliye, kervansaray, ahilik, denizciliğin gelişmesi bu dönemin öne çıkan unsurlarıdır. Ünite dil ve alfabeler, ortak gelenek ve görenekler, somut ve somut olmayan kültürel miras ve Türkiye, KKTC ile Türk dünyası arasındaki ilişkiler (TÜRKSOY, Türk Devletleri Teşkilatı, TİKA, Yunus Emre Enstitüsü) ile tamamlanıyor.