Bir Diyeceğim Var!, 11. sınıf kitabının ilk temasıdır ve bütün temayı iletişim ekseninde kurar: insan bir şey söylemek ister, bunu sahnede, mektupta, resmî bir yazıda ya da e-postada söyler. Okuma bölümünde üç durak vardır: Cevdet Kudret’in derlediği Yazıcı adlı Karagöz oyunu, Mehmet Kaplan’ın Âli’ye Mektuplar’ından bir edebî mektup ve ara metin olarak bir dilekçe örneği. Dinleme/izleme bölümünde iletişim araçlarının değişimini anlatan çok modlu bir metin izlenir. Atölyede sözlü iletişim engellerini konu alan bir drama canlandırır, sonra amaca uygun bir e-posta yazarsın. Anahtar kavramlar geleneksel Türk tiyatrosu, gölge oyunu, figür, mizah, mektup, dilekçe ve e-postadır.
Geleneksel Türk tiyatrosu kitapta seyirlik halk oyunları başlığıyla hatırlatılır: meddah, kukla, Karagöz, orta oyunu, köy seyirlik oyunları. Ortak yönleri seyirlik olmaları, taklide dayanmaları ve önceden yazılıp ezberlenmiş bir metinlerinin bulunmamasıdır; oyuncu belli kalıp sözler dışında doğaçlama konuşur. Karagöz, deriden kesilmiş tasvirlerin arkadan verilen ışıkla beyaz perdeye yansıtıldığı bir gölge oyunudur ve perdeye hayal perdesi, Küşterî meydanı gibi adlar verilir. Orta oyunu sahne ve dekor olmadan açık alanda oynanır, ana tipleri Kavuklu ile Pişekâr’dır. Kuklanın ana tipleri İhtiyar ile İbiş’tir, meddah tek kişilik bir anlatı gösterisidir, köy seyirlik oyunları ise şarkı, dans ve bedensel anlatıma dayanır.
Karagöz oyununun dört bölümü sırayla mukaddime (giriş), muhavere (söyleşme), fasıl (asıl oyun) ve bitiştir. Mukaddimede Hacivat perdeye semai ya da perde gazeliyle gelir; muhavere asıl konuyla ilgisi olmayan, Karagöz’ün Hacivat’ın sözlerini yanlış anlaması veya çarpıtmasıyla süren söz düellosudur; fasılda asıl olay işlenir ve öteki tipler oyuna katılır; bitişte Karagöz dil sürçmesi için af diler ve sonraki oyunu haber verir. Eksen kişilerden Karagöz okumamış, özü sözü bir halk adamıdır; Hacivat ise okumuş, ölçülü, herkesin huyuna göre konuşan, süslü ve yabancı sözcüklerle yüklü bir dili seven kişidir. Güldürü çoğunlukla bu iki dilin çarpışmasından, yanlış anlamalardan ve tiplerin şive taklitlerinden doğar. Kitap burada çatışmayı da tanımlar: olayın ilerlemesini sağlayan, merak ve gerilim kuran zıtlıklar; iyi-kötü, eski-yeni, aydın-halk, hayal-gerçek gibi.
İkinci durak öğretici metinlerdir. Mektup, anı, gezi yazısı, biyografi, otobiyografi ve günlük kişisel hayatı konu alan öğretici metinler olarak gruplanır. Kitap dört mektup türü verir: özel mektup (samimi haberleşme), edebî mektup (sanatçı ve düşünürler arasında, edebî değer taşıyan, dönemin sanat ve düşünce hayatına belge olan), iş mektubu (ticari yazışma, firma adıyla başlar) ve resmî mektup (kurumlar arası veya kurumla birey arasında; sayı, konu, gerekirse ilgi ve ek bölümleri olan). Mektubun yapı ögeleri hitap, giriş, gelişme, sonuç, yer, tarih ve imzadır. Dilekçe, bir dilek veya şikâyeti resmî makama bildiren imzalı ve adresli yazıdır; dilekçe hakkı Anayasa’nın 74. maddesinde yer alır, tarih, ad soyad, imza ve adres bulunmak zorundadır, kurum en geç otuz gün içinde cevap vermelidir. Dil bilgisi tarafında temanın çekirdeği fiilimsilerdir: Yazıcı’dan seçilen cümlelerde isim-fiil, sıfat-fiil ve zarf-fiili bulup cümledeki görevini söylemen istenir.