9. sınıf Maarif coğrafya kitabında bu ünite tek bir soruya odaklanıyor: bir ekonomik faaliyet neden tam orada yapılıyor? Kitap önce temel kavramları kuruyor. İnsanların geçimini sağlamak, gelir elde etmek ve refahını artırmak için yaptığı işlerin hepsi ekonomik faaliyettir ve bu faaliyetler üretim, dağıtım ve tüketim olmak üzere üç halkadan oluşur. Bir ürünün kullanıma hazır hâle gelmesi üretim, bir yerden başka yere aktarılması dağıtım, son kullanıcının onu kullanması tüketimdir. Ünitenin açılışında kullanılan gece ışıkları uydu görüntüsü de bu fikre hizmet ediyor: aydınlık alanlar ekonomik faaliyetin yoğunlaştığı yerleri, karanlık kalan geniş alanlar ise faaliyetin seyreldiği yerleri ele veriyor.
İlk alt başlık doğal faktörler. Kitap bunların ekonomiye bazen avantaj sağladığını, bazen de faaliyetin sınırını çizdiğini vurguluyor. Sıralamada en başta coğrafi konum var, çünkü bir yerin iklimi, yer şekilleri ve beşerî özellikleri büyük ölçüde konumundan doğar. Ticaret yollarının kavşağında, enerji kaynaklarına yakın duran Türkiye bu yüzden enerji taşımacılığı ve uluslararası ticarette avantajlı bir örnek olarak geçiyor. Ardından iklim geliyor: iklim tarım ürünlerinin çeşidini ve turizmi doğrudan, bazı sanayi kollarının yer seçimini dolaylı biçimde etkiler; güneş, rüzgâr ve su enerjisi santrallerinin verimi de iklime bağlıdır. Sıcak ve yağışlı yerde ananas, daha serin ve kurak yerde buğday yetişmesi bu ilişkinin en sade hâlidir.
Topoğrafya yani yükselti, eğim ve bakı, tarım alanlarının, kara ve demir yolu güzergâhlarının, liman ve havalimanlarının yerini belirler. Kıyıda ulaşımın geliştiği yerlerde sanayinin de geliştiğini, peribacası, traverten, şelale ve mağara gibi ilginç yer şekillerinin ise turizmi beslediğini kitap örneklerle gösteriyor. Su kaynakları balıkçılık ve hidroelektrik için vazgeçilmezdir; sulama, deniz ulaşımı, turizm ve çok su isteyen tesisler de suya yaslanır. Toprak tarımın temelidir ama aynı zamanda porselen, kiremit ve tuğla için ham maddedir. Bitki örtüsü hayvancılığın türünü belirler, kereste, kâğıt ve mobilyaya ham madde verir. Son halka ham madde ve enerjidir: makineleşen sanayinin enerji ihtiyacı arttıkça tesisler enerji kaynağına yaklaşır; demir-çelik fabrikalarının taş kömürü havzaları yakınında kurulması kitabın verdiği klasik örnektir.