Deneysel olasılık, bir deneyi tekrar tekrar yapıp gözlemlediğin sonuçlara dayanır. Bir olay n tekrarda k kez gerçekleştiyse göreli sıklığı k/n'dir ve bu oran olayın olasılığı için bir tahmindir. Dört eş parçalı ve parçaları kırmızı, mavi, sarı, yeşil olan bir çarkı 40 kez çevirip 13 kez kırmızı gözlediysen göreli sıklık 13/40 = 0,325 olur. Aynı deneyi 200 kez yapıp 52 kırmızı gözlediysen göreli sıklık 0,26'ya iner. Sıklık dağılımı ile göreli sıklık dağılımının sütun grafikleri aynı şekle sahiptir; yalnızca dikey eksendeki değerler farklıdır. Göreli sıklıkları tablo hâlinde yazmak, tekrar sayısı değiştikçe değerin nasıl oynadığını görmeni kolaylaştırır.
Tekrar sayısı azken göreli sıklık bir denemeden diğerine epeyce değişir. Tekrar sayısı arttıkça değerler birbirine yaklaşır ve belli bir sayı çevresinde kararlı hâle gelir. Bu, istatistikte gördüğün değişebilirlik kavramıyla aynı fikirdir: tekrar arttıkça göreli sıklıkların değişebilirliği azalır. Olasılıkta yaygın olarak bilinen büyük sayılar yasası da bu gözlemi destekler; tekrar sayısı arttıkça gözlenen olasılık belli bir sayıya yaklaşma eğilimindedir. Sınıfta yapılan tekrarlar çoğu zaman yetersiz kalır, bu yüzden istatistik yazılımları ya da hazır simülatörlerle tekrar sayısı yüzlerce, binlerce kata çıkarılır ve simülasyon birkaç kez tekrarlanır.
Teorik olasılıkta önce örnek uzayı eksiksiz listelersin. Hilesiz iki sayı küpü atıldığında örnek uzayı 6 × 6'lık bir tabloyla gösterebilirsin; 36 çıktı vardır ve (2, 5) ile (5, 2) farklı çıktılardır. Hilesiz bir madenî para üç kez atıldığında ağaç şeması YYY, YYT, YTY, YTT, TYY, TYT, TTY, TTT olmak üzere 8 çıktı verir. Çıktılar eş olasılıklı olduğunda bir olayın olasılığı, olaya ait çıktı sayısının olası bütün çıktıların sayısına oranıdır. İki sayı küpünde toplamın 7 olması (1, 6), (2, 5), (3, 4), (4, 3), (5, 2), (6, 1) çıktılarıyla gerçekleşir; olasılığı 6/36 = 1/6'dır. Üç para atışında tam iki tura gelmesi YTT, TYT, TTY çıktılarıyla gerçekleşir ve olasılığı 3/8'dir.
Aynı örnek uzaya ait iki olayın ortak çıktısı yoksa ayrık, varsa ayrık olmayan olaylardır. İki sayı küpünde A toplamın 7, B toplamın 11 olması olsun. B'nin çıktıları (5, 6) ve (6, 5)'tir; A ile ortak çıktısı yoktur. Ayrık olaylarda P(A ∪ B) = P(A) + P(B) olduğundan P(A ∪ B) = 6/36 + 2/36 = 8/36 = 2/9 bulunur. 1'den 6'ya kadar numaralı eş parçalı bir çarkta A gelen sayının çift, B gelen sayının asal olması olsun. A = {2, 4, 6}, B = {2, 3, 5} ve A ∩ B = {2} olduğundan bu olaylar ayrık değildir. Bu durumda P(A ∪ B) = P(A) + P(B) − P(A ∩ B) = 3/6 + 3/6 − 1/6 = 5/6 olur. Kontrol için A ∪ B = {2, 3, 4, 5, 6} kümesini doğrudan sayabilirsin: 5 çıktı.
Temanın son adımı iki yaklaşımı birleştirmektir. Teorik olasılığını hesapladığın bir olay için deney ya da simülasyon yapar, göreli sıklığı teorik değerle karşılaştırırsın. Yukarıdaki çarkta kırmızının teorik olasılığı 1/4 = 0,25'tir; 40 tekrarda bulunan 0,325 bu değerden uzaktı, 200 tekrarda bulunan 0,26 ise oldukça yakındır. Az tekrarda görülen fark deneyin yanlış yapıldığını göstermez; tekrar sayısı arttıkça deneysel olasılığın teorik olasılığa yaklaşması beklenir. Hiçbir sonlu tekrar sayısında iki değerin tam olarak eşit çıkması garanti değildir. Bu genelleme, hava tahmini ya da kalıtım gibi alanlarda veriye dayalı olasılık değerlerinin neden güvenilir sayıldığını da açıklar.