Doğrusal referans fonksiyon f: ℝ → ℝ, f(x) = x'tir. Grafiği orijinden geçen ve eğimi 1 olan doğrudur. Tanım ve görüntü kümesi ℝ'dir, sıfırı x = 0'dır, x < 0 için negatif, x > 0 için pozitiftir. Fonksiyon artandır ve bire birdir; ℝ üzerinde maksimum ya da minimum değeri yoktur. Bu grafiğe dönüşüm uygulayarak g(x) = a·f(x − r) + k fonksiyonlarını elde edersin. Örneğin g(x) = 2·f(x − 1) + 3 için f'nin grafiği 1 birim sağa ötelenir, dikey yönde 2 kat uzatılır ve 3 birim yukarı ötelenir; cebirsel olarak g(x) = 2(x − 1) + 3 = 2x + 1 bulunur. Dönüşümleri önce r ve k sıfırken, sonra yalnız biri sıfırken ayrı ayrı denemek katsayıların etkisini görmeni kolaylaştırır.
Genel biçim h(x) = ax + b (a ≠ 0) için eğim a, y eksenini kestiği nokta (0, b) ve sıfır x = −b/a'dır. a > 0 ise fonksiyon artandır. İspat: x₁ < x₂ alalım; a > 0 olduğundan ax₁ < ax₂ ve iki tarafa b eklersen h(x₁) < h(x₂) olur. a < 0 ise eşitsizlik yön değiştirir ve fonksiyon azalandır. Bire birlik de benzer gösterilir: h(x₁) = h(x₂) ise ax₁ = ax₂ ve a ≠ 0 olduğundan x₁ = x₂ olur. a = 0 durumunda h(x) = b sabit fonksiyondur ve grafiği x eksenine paraleldir. İşaret için sıfıra göre ayrılmış işaret tablosu kullanılır: h(x) = 3x − 12 için sıfır 4'tür; x < 4 iken h(x) < 0, x > 4 iken h(x) > 0'dır.
Fonksiyon bir alt aralıkta tanımlıysa maksimum ve minimum değer uç noktalara bakılarak bulunur. h(x) = 3x − 12 fonksiyonu [0, 5] aralığında tanımlıysa minimum değer h(0) = −12, maksimum değer h(5) = 3'tür. Aralık [0, 5) olursa fonksiyon 3'e istediğin kadar yaklaşır ama 3 değerini almaz, bu yüzden maksimum değeri yoktur. Gerçek yaşamdaki pek çok durum tek bir doğruyla anlatılamaz ve parçalı gösterimli fonksiyon gerekir. Isıtılan bir buz kütlesinin sıcaklığı ilk 2 dakikada T(t) = 5t − 10, 2 ≤ t < 6 aralığında T(t) = 0 ve 6 ≤ t ≤ 10 aralığında T(t) = 4(t − 6) biçiminde modellenebilir. Kırılma noktalarında iki kural aynı değeri verir: T(2) = 0 ve T(6) = 0.
Mutlak değer fonksiyonu n(x) = |x|, x ≥ 0 için x, x < 0 için −x kuralıyla tanımlanan parçalı bir fonksiyondur. Grafiği tepesi orijinde olan V biçimindedir. f(x) = x ile karşılaştırıldığında farklar hemen görülür: görüntü kümesi [0, ∞) olur, fonksiyon x < 0 için azalan, x > 0 için artandır, minimum değeri 0'dır ve bire bir değildir, çünkü |−2| = |2|. −|x| fonksiyonunun grafiği ters V'dir ve maksimum değeri 0'dır. m(x) = |2x − 6| − 4 örneğinde köşe, içi sıfır yapan x = 3 apsisindedir ve köşe noktası (3, −4)'tür. Parçalı gösterimi x ≥ 3 için m(x) = 2x − 10, x < 3 için m(x) = −2x + 2 olur. Sıfırları 1 ve 5, minimum değeri −4, görüntü kümesi [−4, ∞)'dur.
Denklem ve eşitsizliklerde grafik ile cebir birbirini tamamlar. f(x) = g(x) denkleminin çözümü iki doğrunun kesişim noktasının apsisidir. Talep doğrusu p = 100 − 2q, arz doğrusu p = 20 + 3q ise 100 − 2q = 20 + 3q eşitliğinden q = 16 ve denge fiyatı p = 68 bulunur. f(x) < 0 eşitsizliği, g(x) = 0 alınmış f(x) < g(x) eşitsizliğidir; g'nin grafiği x eksenidir. Mutlak değerli durumlar da aynı mantıkla okunur: bir dolapta sıcaklığın 20 °C'den en çok 1,5 °C sapması |x − 20| ≤ 1,5 ile yazılır ve çözüm kümesi [18,5; 21,5]'tir. |f(x)| < 0 eşitsizliğinin çözümü yoktur, |f(x)| = 0 ise yalnız f'nin sıfırında sağlanır. |x − 2| = 2x − 1 denkleminde iki durum incelenir; x = −1 adayı x ≥ 2 koşulunu sağlamadığı için atılır, x = 1 ise yerine koyunca 1 = 1 verdiğinden çözümdür.