En eski sayma yöntemi eşleştirmedir: nesneleri 1, 2, 3 diye doğal sayılarla eşleştirirsin. Ortak elemanı olmayan gruplardan yalnızca birinden seçim yapılacaksa toplayarak sayarsın: 4 roman ve 3 hikâye kitabından bir kitap 7 farklı şekilde seçilir. Ardışık seçimler birlikte bir bütün oluşturuyorsa çarparak sayarsın. A şehrinden B’ye 3, B’den C’ye 4 yol varsa B’ye uğrayarak A’dan C’ye 3 · 4 = 12 farklı yoldan gidilir; 3 gömlek ve 4 ceketle de 12 kombin yapılır. Bağlamları farklı olan bu iki problem, sayma yöntemi bakımından eştir. Çizgeler de bir sayma aracıdır. 6 kişinin her biri diğer 5 kişiyle el sıkışırsa her tokalaşma iki kez sayılmış olur; tokalaşma sayısı 6 · 5 / 2 = 15’tir. Sekizgende her köşeden komşu olmayan 5 köşeye köşegen çizilir ve her köşegen iki kez sayılır; köşegen sayısı 8 · 5 / 2 = 20’dir.
Sıralama problemleri çarparak saymanın uygulamasıdır. 5 kişi bir sıraya dizilirken ilk yere 5, ikinciye 4, üçüncüye 3, dördüncüye 2, sonuncuya 1 kişi kalır; dizilim sayısı 5 · 4 · 3 · 2 · 1 = 120’dir. Bu çarpımı kısaltmak için faktöriyel gösterimi kullanılır: 5! = 120. 6 kişiden yalnızca 3’ü üç sandalyeye oturacaksa çarpım üç adım sürer ve 6 · 5 · 4 = 120 dizilim çıkar. Bilgisayar bilimindeki bit ve bayt hesapları da böyledir. Her bit 0 ya da 1 olabildiğinden 8 bitlik, yani 1 baytlık bir dizide 2 · 2 · 2 · 2 · 2 · 2 · 2 · 2 = 256 farklı durum vardır.
Topluluk içinde özdeş nesneler varsa strateji değişir. 3 özdeş sarı ve 2 özdeş beyaz topu ayırt edilebilir sanarsan 5! = 120 dizilim bulursun. Ancak sarıların kendi aralarındaki 3! = 6, beyazların 2! = 2 yer değiştirmesi yeni bir görünüm oluşturmaz; bu yüzden gerçek sayı 120 / (6 · 2) = 10’dur. Izgarada bir köşeden başlayıp 3 birim sağa, 2 birim yukarı giden en kısa yollar da S S S Y Y harflerinin dizilimleri gibi sayılır ve yine 10 yol vardır. İki problemin cevabı aynıdır, çünkü stratejileri aynıdır.
Seçim problemlerinde sıra önemli değildir. 5 kişiden 2 kişilik bir ekip seçmek için önce sıralı seçimleri say: 5 · 4 = 20. Her ekip bu listede 2! = 2 kez göründüğünden seçim sayısı 20 / 2 = 10’dur. Aynı sonuca özdeş nesne stratejisiyle de ulaşırsın: seçilenlere S, seçilmeyenlere D dersen her ekip S S D D D harflerinin bir dizilimidir ve bu dizilimler 10 tanedir. n farklı nesneden r tanesinin seçim sayısı C(n, r) ya da n üstte r altta olacak biçimde parantez içinde gösterilir; C(5, 2) = 10. 4 nesneden 0, 1, 2, 3, 4 tanesini seçme sayıları 1, 4, 6, 4, 1’dir. Bu sayılar satır satır üçgen biçiminde dizildiğinde Pascal üçgeni adı verilen düzen ortaya çıkar; kenarlardaki 1’ler dışında her sayı üstündeki iki sayının toplamıdır. Bu düzeni Pascal’dan önce Ömer Hayyam da kullanmıştır. Güvercin yuvası ilkesine göre 13 kişilik bir grupta doğum ayı aynı olan en az iki kişi vardır, çünkü 12 ay vardır.
Algoritma bölümünde bir hesabı koşullarıyla birlikte adım adım yazarsın. ax + b fonksiyonunun sıfırını bulan algoritma şöyle kurulabilir: a ve b’yi al; a ≠ 0 ise x = −b/a yaz. Olası tüm koşulları değerlendirirsen a = 0 durumunu da ele alırsın: b = 0 ise her gerçek sayı sıfırdır, b ≠ 0 ise sıfır yoktur. Ortalama alarak yineleme yöntemi bir fonksiyonun sıfırını adım adım daraltır. f(x) = x² − 2 için f(1) = −1 < 0, f(2) = 2 > 0’dır; orta nokta 1,5’te f(1,5) = 0,25 > 0 olduğundan sıfır 1 ile 1,5 arasındadır. 1,25’te değer negatif, 1,375’te yine negatiftir; aralık [1,375; 1,5] olur. Bu yöntem √2 ≈ 1,414 değerine yaklaşmanın da bir yoludur.