Rehberlik ve özel eğitim soruları Eğitim Bilimleri oturumunun son bloğunu oluşturur; rehberlik tarafı çoğunlukla ilkeler, hizmet türleri ve okul içindeki roller üzerinden sorulur. ÖSYM'nin favori kurgusu bellidir: bir okulda yürütülen çalışma kısaca anlatılır ve bunun hangi rehberlik hizmeti türüne girdiği ya da hangi ilkeyle çeliştiği sorulur. Tanımlar kolay göründüğü için aldatıcıdır; çeldiriciler birbirine çok yakın hizmet adlarından seçilir. Bu bölüm doğru çalışıldığında en hızlı net getiren alanlardan biridir.
En sık karışan çiftlerin başında psikolojik danışma ile rehberlik ayrımı gelir: danışma yüz yüze, terapötik ve uzmanlık gerektiren bir yardımdır; rehberlik ise daha geniş bir hizmetler bütünüdür. Müşavirlik hizmetinin öğrenciye değil öğretmen ve veliye dönük dolaylı bir yardım olduğu, yöneltme ile yerleştirmenin farkı, oryantasyon ile bilgi toplama-yayma hizmetlerinin sınırı da düzenli olarak çeldirici üretir. İlkelerden gizlilik, gönüllülük ve bireye saygı, ihlal senaryolarıyla sorulur. Kendini gerçekleştirme kavramının rehberliğin nihai amacı olduğu da unutulmamalıdır.
Çalışırken hizmet türlerini bir öğrencinin okula girişinden mezuniyetine uzanan zaman çizgisine yerleştirin; hangi hizmetin hangi aşamada devreye girdiğini görmek sınıflamayı kalıcı hale getirir. Sınıf rehber öğretmeni ile okul psikolojik danışmanının görev sınırlarını ayrı bir tabloda tutun, çünkü kim yapar soruları bu sınırdan gelir. Son olarak bireyi tanıma tekniklerini test, test dışı ayrımıyla ve her tekniğin tek cümlelik amacıyla çalışmak bu bölümü garanti puana çevirir. Sosyometri, otobiyografi ve vaka kaydı gibi tekniklerin ayırt edici özellikleri kısa senaryolarla sınanır.